Corina Brussaard (NIOZ)

Corina Brussaard (NIOZ)

Jaap de Boer en ik helpen sinds gisteren Corina Brussaard van het NIOZ met haar onderzoek naar plastic in de oceaan. We filtreren elke dag het drap uit het planktonnet dat we bij anderhalve knoop 30 minuten lang naast de boot hebben meegenomen. De stuurlui op de brug, zorgen voor die constante snelheid. Gisteren zat er een pluk Sargassumwier ( Sargassum musicus) in het net. Dit is een bruinwier dat eerst vastzit aan de bodem, later losslaat en zich in lijnvormige bedden in de Sargassozee verspreidt. We zagen het aan alle kanten drijven. In onze emmer krioelde het van het leven. Het wier blijkt een heel eigen ecosysteem te hebben. We vonden meerdere perfect gecamoufleerde krabbetjes (Portunus Sayi) maar ook garnaaltjes.

Sargassum vis

Sargasso wier met krabbetje (Portunus Sayi)

Sargasso wier met krabbetje (Portunus Sayi)

Volgens de deskundigen aan boord zijn er verschillende diersoorten, die bijna alleen in dat drijvende ecosysteem te vinden zijn: de Sargassumvis (Histrio histrio) die op de Japanse koffervis lijkt en met zijn buikvinnen dingen kan vastgrijpen, een prachtig zeepaardje dat elke aquariumhouder wel zou willen hebben, en kalkvastleggende organismen zoals bryozoa, kokerwormen en foraminiferen.

Sargassum vis

Sargassum vis

Dit wier doet het goed, eigenlijk te goed. Sinds 2011 spoelt het in steeds grotere hoeveelheden op de stranden van de Caraïbische zee aan. Het veroorzaakt daar een ongelooflijke stank tot afschuw van onder andere de toeristen. Mogelijke oorzaken: temperatuurstijging, verandering van de zeestroming, instroom van kunstmest van de landbouw en het lozen van riolering rechtstreeks op zee.  De getroffen landen proberen maatregelen te bedenken om deze crisis aan te pakken.